Gisteren hadden we een muis op visite. We hadden de muis cadeau gekregen van Donkergrijsje. Hier in huis wonen 5 katten: moeder Henkie en haar kittens Noneck, Spitsje, Lichtgrijsje en Donkergrijsje (ze worden nog steeds aangeduid als kittens, maar zijn inmiddels al 10 jaar). Bijna dagelijks neemt één van hun een dergelijk cadeau voor ons mee. De meeste muizen worden door Opa in het houthok gelegd om te herstellen. Wanneer herstel niet mogelijk blijkt, dan mogen ze de bloemenpracht van Opa van onder bekijken. In de eerste week dat we hier waren haalde een muis het houthok niet, hij ontglipte uit Opa's handen, rende de basementtrap af en bivakeert sindsdien in de kleine computerkamer in de basement...
Dit muisje lag in shock naast een zeer trots Donkergrijsje. Laatstgenoemde kreeg van ons niet het schouderklopje waar hij op hoopte, sterker nog: hij werd direct door ons naar buiten gegooid. Het muisje kon amper vooruit komen en was daardoor makkelijk te vangen. In de schuur vonden we een grote houten bloempot, dit werd zijn huis. Nanine en Kiki maakten zijn onderkomen wat plezieriger met gras, kaas, crackers en stenen (dit laatste was duidelijk de inbreng van Kiki). De meisjes waren helemaal weg van het muisje en bewaakten hem op de bank. Volgens Nanine heette hij "Pony" en had hij wel 100 broertjes en zusjes. Na een paar uur ging het zo goed met hem, dat hij zelf uit zijn huisje kon klimmen. We konden hem nog net pakken voordat de katten weer met 'm konden spelen. Met de meisjes hebben we Pony vrijgelaten in de voortuin (de "katvrijezone" van het huis). Kiki was Pony vrijwel gelijk weer vergeten, maar Nanine was toch wel verdrietig dat het bezoek van muis zo abrupt beëindigd werd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten