Update

Het bevalt goed in ons nieuwe huis. Het voelt af en toe nog een beetje alsof we in een hotel verblijven, maar langzaamaan begint het ook al als 'thuis' te voelen en dat is natuurlijk de bedoeling. Het is nog even wennen aan alle deuren overal. Alleen op de begane grond hebben: een voordeur, garderobekast bij de voordeur, deur naar de basement, inbouwvoorraadkasten, deur naar de wc, garderobekasten bij de achterdeur en achterdeur. Wel mooi om te zien. Boven hebben we heel overdreven twee badkamers. Eén op de gang en één in onze kamer. Onze kamer voelt daardoor als een hotelkamer: we hebben een badkamer waar we vanaf de slaapkamer in kunnen en we hebben een walk in closet. De naam closet is eigenlijk wat te min: de eerste reactie van Albert's moeder toen ze de closet zag was dan ook "dit kan ook een computerkamer of babykamer worden!". Ehhh, nou, we willen de laptop eigenlijk gewoon beneden en die babykamer zit eigenlijk niet in de planning zeg maar. Gewoon een grote kast dus.
Voor zover we nu in kunnen schatten, hebben we leuke buren, we bouwen even een voorbehoud in want we moeten nog een zomer met rokende mega BBQ's met 20 mates en beer meemaken. Natuurlijk kunnen ze niet tippen met onze eerste buren "Buurman en Buurvrouw" en daarna onze Annie en Eric!, maar dat spreekt voor zich! Van de buren twee huizen verderop kregen we een begroeting alsof ze jarenlang op ons gewacht hadden. Eén buurman riep op een afstand van tig meter : "Hi, neigbour!" toen hij ons voor het eerst zag. Erg aardig allemaal.
Afgelopen vrijdag 28 september werd het laminaat gelegd. Voor de oplettende lezer: Ja ja, inderdaad bijna een week te laat en inderdaad ná de verhuizing van 21 september! Daar waren we natuurlijk niet zo blij mee. Het laminaat moest uit de naburige provincie komen (Britisch Columbia, voor intimi "BC") en tsja, het kwam niet. De klantvriendelijkheid staat hier zo hoog in het vaandel dat je er af en toe een beetje misselijk van wordt, maar dat bleek bij Alberta Hardwood Flooring toch wat anders. Hun reactie was geweldig: "kan gebeuren". Het feit dat onze hele "hebbe en houwe" een paar dagen later zou komen, was een typisch gevalletje van "jammer joh". Maar Albert liet het er niet bij zitten: hij wist er een deal uit te slepen dat als het laminaat er maandag de 24e niet was, dat we dan een houten vloer zouden krijgen tegen amper een meerprijs. Dat was even mooi onderhandeld. Hout hadden ze in tegenstelling tot laminaat wel in voorraad, dus dat probleem was getackeld, maar het volgende probleem onstond gelijk: het is in Alberta amper mogelijk om aan installers te komen. En de man die laminaat kon leggen was niet gespecialiseerd in hout... (en ik denk nog naïef: een plank is een plank, maar het bleek wat ingewikkelder). Uiteindelijk werd het laminaat alsnog geleverd op maandag 20 september, maar zodanig laat dat het niet meer voor de verhuizing de dag erna gelegd kon worden.
De installers hadden het uiteindelijk in een halve dag gelegd en het zag er gelijk geweldig uit. Ons gekleurde Ikea-kleed ligt er weer op, de kaarten van Rotterdam en Enkhuizen hangen weer aan de muur, net als in Rotterdam dus.
Tot slot nog even een mooie van Kikus:
Ik: "Kiki, hoe oud word je?"
Kiki: (vol overtuiging!) "VIJF!"
Ik: "Nee Kikus, je wordt twee!"
Kiki: "Nee, VIJF!"
Ik: "Kiek, je wordt echt twee jaar!"
Kiki: "Oke, lang zal leven gloria!"