Het heeft even geduurd voordat deze update op de blog kon worden gezet: Word deed het wel, maar internet niet... Dat is toch wel één van de hindernissen bij een verhuizing: het hele internetfeest kan weer opnieuw beginnen! Maar vanaf vandaag zijn we weer online! Onze Gmail blijft voorlopig nog even actief, maar er kan nu ook gemaild worden naar polfamily@shaw.ca [let op: niet "familypol" zoals ons Gmail-adres, dat e-mailadres was bij Shaw nl. al door de andere familie Pol ingenomen!].
Voor de gezelligerds die willen bellen: we zijn de trotse bezitters van een eigen telefoonlijn, het nummer is 780-758 6018.
Hier finally de eerste update:
Dinsdag de 25e zijn we verhuisd! Albert moest werken en hij heeft me s’ochtends om 7.00 uur bij het huis afgezet. We schrokken bij aankomst: er stond - in tegenstelling tot het bericht van de Canadese verhuizer - geen container! Om 8.30 kreeg ik onze contactpersoon bij de verhuizer te pakken: onze spullen waren overgeladen in een vrachtwagen en die was onderweg, gelukkig! Vanaf 9.00 uur had ik een hotline met de verhuizers. Ze hebben me vanaf dat tijdstip 5 keer gebeld om de weg te vragen! Ik was al erg trots dat ik met mijn niet sterk ontwikkelde richtingsgevoel de weg kon wijzen en dan ook nog eens in het Engels! Ik moet bekennen dat het niet helemaal goed ging… ik wist de weg aan te geven zoals wij ‘m altijd rijden als we van Albert’s ouders komen, we komen dan uit het westen…. je moet dan op een gegeven moment ergens linksaf. Maar ja, als zij ineens uit het oosten blijken te komen, dan moesten ze eigenlijk rechtsaf ... Maar ja, het is natuurlijk ook een risico om geheel op mijn aanwijzingen te vertrouwen. TIP: mocht iemand nog overwegen naar Canada te komen om rijk te worden: een importeur van TomTom is wellicht een leuke carrieremove!
Uiteindelijk waren ze hier aangekomen. Drie man sterk stonden voor de deur. Allereerst Chef, hij leek op de grotere broer van Najib Amhali, het was dus gelijk gezellig. Vervolgens was er “Senior”, een overcollegiale Houtakkertype met dito overhemd met ouders die geboren zijn in Leeuwarden of all places! Hij gaat om de vier jaar op vakantie naar Nederland en gaat altijd een paar dagen naar Ameland. Als laatste was er nog “Junior” die in vergelijking tot de Junior van de Nederlandse verhuizer wèl carriere in de verhuisbusiness kan gaan maken!
Chef Najib vroeg nog of ik de bingo wilde doen of dat hij het voor me mocht doen: alle items in de vrachtwagen zijn genummerd en elk stuk moet afgestreept worden van een lijst als bewijs dat ze alles hebben afgeleverd. Bingo is niet echt mijn hobby dus hij mocht zich van mij met de lijst vermaken.
Het was erg leuk om alles uit te pakken en ik kreeg bijna tranen in mijn ogen van de nieuwe “Blond Amsterdam” en “Douwe Egberts” mokken en van de pakken oliebollenmix die ik in een doos vond (wat zo’n emigratie toch met je doet!). Senior kon een “Yeah!” niet onderdrukken toen hij de dozen en zakken drop zag die ik uitpakte, hij liet ze gelijk aan Chef Najib en Junior zien en vertelde heel enthousiast hoe geweldig de Dutch licorice is. Senior heeft in ieder geval voldoende drop tot zijn volgende vakantie naar Leeuwarden en Ameland en Najib en Junior kunnen geen drop meer zeggen vrees ik! (Ad, dank voor alle kilo’s drop!) Senior ging behalve met drop ook nog met een paar originele HEMA geitenwollensokken naar huis. Hij had een gat in zijn schoen en daardoor een zeiknatte sok, gelukkig voor hem had ik de sokken snel gevonden. De titel van het boek dat we als afscheidscadeau hadden gekregen: "Ik mis alleen de HEMA", klopt overigens echt... Nine zei zelfs laatst: "Mama, in Nederland hadden we een HEMA he?", toen ik zei "En hier niet, dat is wel jammer", zei ze "Wel zonde!".
Om 14.30 waren de mannen klaar. Het was even een race tegen de klok om zoveel mogelijk uit te pakken. We wilden gelijk dinsdag in het huis slapen en dan is het toch best prettig om wat dekens en kussens te hebben, er moest natuurlijk wat speelgoed uitgepakt zijn voor de meisjes etc. Als je wat specifieke items zoekt, dan zijn het best veel dozen zeg maar.... En direct bleek dat de Dutch Junior de verhuizerstechnieken echt niet in zijn vingers had: in niet één doos zat wat hij erop had geschreven. Zo noemde hij de inhoud van een doos "plastic bags" terwijl de inhoud van de doos bestond uit gereedschap, weekendtassen en voetballenschoenen. En beddengoed noemde hij "clothes" en dat vertraagd het zoeken natuurlijk ook met een half uur. Uiteindelijk zag het huis er aan het eind van de dag heel gezellig en al vrij leefbaar uit. De meisjes stuiterden door het huis toen ze binnenkwamen en begonnen gelijk in de woonkamer te dansen. Ze wilden daarna gelijk hun kamers zien. Nine heeft één roze wand en ze wilde niet meer uit haar "prinsessenkamer". Kiki heeft één oranje wand, toen ik zei dat dat orange was, zei ze "niet, is oranje". Als objectieve lezer zou ik denken "weet ze al wat oranje is, ze moet nog twee worden" [voor de Portefeuillehouders Agenda: dat is komende vrijdag!]: klopt, 9 van de 10 keer noemt ze het "roze".
Uiteindelijk waren ze hier aangekomen. Drie man sterk stonden voor de deur. Allereerst Chef, hij leek op de grotere broer van Najib Amhali, het was dus gelijk gezellig. Vervolgens was er “Senior”, een overcollegiale Houtakkertype met dito overhemd met ouders die geboren zijn in Leeuwarden of all places! Hij gaat om de vier jaar op vakantie naar Nederland en gaat altijd een paar dagen naar Ameland. Als laatste was er nog “Junior” die in vergelijking tot de Junior van de Nederlandse verhuizer wèl carriere in de verhuisbusiness kan gaan maken!
Chef Najib vroeg nog of ik de bingo wilde doen of dat hij het voor me mocht doen: alle items in de vrachtwagen zijn genummerd en elk stuk moet afgestreept worden van een lijst als bewijs dat ze alles hebben afgeleverd. Bingo is niet echt mijn hobby dus hij mocht zich van mij met de lijst vermaken.
Het was erg leuk om alles uit te pakken en ik kreeg bijna tranen in mijn ogen van de nieuwe “Blond Amsterdam” en “Douwe Egberts” mokken en van de pakken oliebollenmix die ik in een doos vond (wat zo’n emigratie toch met je doet!). Senior kon een “Yeah!” niet onderdrukken toen hij de dozen en zakken drop zag die ik uitpakte, hij liet ze gelijk aan Chef Najib en Junior zien en vertelde heel enthousiast hoe geweldig de Dutch licorice is. Senior heeft in ieder geval voldoende drop tot zijn volgende vakantie naar Leeuwarden en Ameland en Najib en Junior kunnen geen drop meer zeggen vrees ik! (Ad, dank voor alle kilo’s drop!) Senior ging behalve met drop ook nog met een paar originele HEMA geitenwollensokken naar huis. Hij had een gat in zijn schoen en daardoor een zeiknatte sok, gelukkig voor hem had ik de sokken snel gevonden. De titel van het boek dat we als afscheidscadeau hadden gekregen: "Ik mis alleen de HEMA", klopt overigens echt... Nine zei zelfs laatst: "Mama, in Nederland hadden we een HEMA he?", toen ik zei "En hier niet, dat is wel jammer", zei ze "Wel zonde!".
Om 14.30 waren de mannen klaar. Het was even een race tegen de klok om zoveel mogelijk uit te pakken. We wilden gelijk dinsdag in het huis slapen en dan is het toch best prettig om wat dekens en kussens te hebben, er moest natuurlijk wat speelgoed uitgepakt zijn voor de meisjes etc. Als je wat specifieke items zoekt, dan zijn het best veel dozen zeg maar.... En direct bleek dat de Dutch Junior de verhuizerstechnieken echt niet in zijn vingers had: in niet één doos zat wat hij erop had geschreven. Zo noemde hij de inhoud van een doos "plastic bags" terwijl de inhoud van de doos bestond uit gereedschap, weekendtassen en voetballenschoenen. En beddengoed noemde hij "clothes" en dat vertraagd het zoeken natuurlijk ook met een half uur. Uiteindelijk zag het huis er aan het eind van de dag heel gezellig en al vrij leefbaar uit. De meisjes stuiterden door het huis toen ze binnenkwamen en begonnen gelijk in de woonkamer te dansen. Ze wilden daarna gelijk hun kamers zien. Nine heeft één roze wand en ze wilde niet meer uit haar "prinsessenkamer". Kiki heeft één oranje wand, toen ik zei dat dat orange was, zei ze "niet, is oranje". Als objectieve lezer zou ik denken "weet ze al wat oranje is, ze moet nog twee worden" [voor de Portefeuillehouders Agenda: dat is komende vrijdag!]: klopt, 9 van de 10 keer noemt ze het "roze".
Wordt vervolgd (en snel met foto's)!
2 opmerkingen:
Ha Pollen,
Geweldig snel gegaan dat schoonmaken, behangen, schilderen en inrichten. Lekker weer jullie eigen "stekkie" .... ennehh drop snoepen (gebeurd hier ook nog steeds .. kilo's/week.
Maareeh bellen ???? vnaf welke tijden ??? ... anders kost het jullie veel nachtrust ... haha.
Wij FECCERS zijn wel erg benieuwd naar de foto's in de woning.
Groetjes Ad
Ha die Ad!
Wij zitten hier aan de "giegels" en de "Bielzen", erg lekker hoor! Het is hier 8 uur eerder dan daar bij jullie. Erg attent dat je daar rekening mee wilt houden! Nog een klein fotoprobleempje.... we zijn nog op zoek naar de snoertjes voor de camera... waarschijnlijk liggen ze nog in het huis van Opa&Oma. We gaan ze snel zoeken want er moet natuurlijk een foto van Kikus met haar handen in de verjaardagstaart bij!
Een reactie posten