Project Tuin

Op dit moment zitten we midden in de tuinfase van "Eigen huis en tuin". Met het wel en wee van onze tuin kunnen op dit moment al minimaal 5 afleveringen gevuld worden. We kwamen hier eind september wonen en gingen voor de Nederlandse aanpak: we zouden het wel redden om voor de winter "even" de tuin aan te leggen. Ons plan van aanpak: "even" de tuin egaliseren, vervolgens "even" prut storten en vervolgens "even" wat graszoden regelen. Toen ik dit toentertijd tegen de buurvrouw zei, kreeg ik de vraag "Hebben jullie je Rough Grade Certificate dan al?". Onze reactie was heel intelligent "Huh?". Rough Grade houdt in dat de bouwer de tuin met bouwprut moet egaliseren, waarbij hij moet zorgen voor een goede afwatering.

In november, nog net voordat onze tuin maandenlang in een winterlandschap zou veranderen, zagen we de Bob de Bouwers door de tuin crossen met hun Bobcats. Daarna was het maanden stil. In mei kregen we het felbegeerde papiertje. Fase 1 hadden we doorstaan. Vervolgens fase 2: een final grade certificate bemachtigen: een laag zwarte aarde boven op de rough grade, wederom met de juiste afwatering etc. Onze tuin was inmiddels door de gemeente voorzien van mooie houten paaltjes met daarop aangegeven tot hoe hoog de final grade moest komen. Na het aanbrengen van de prutlaag moet vervolgens gespecialiseerd bedrijf langskomen om te meten hoe hoog de prutlaag op de diverse plekken is. Dat kost overigens $275. Dat bedrijf stuurt de info door naar de City, die beslist vervolgens of de certificate verstrekt wordt.... Ja, ja, dachten we dat Nederland bureaucratisch was, maar regelzucht is ze hier ook zeker niet vreemd....

In de tussentijd hadden we "een mannetje" geregeld die "alles kon": een deck, een schutting, de final grade, het houdt niet op. Nou, dat was boffen. En hij was nog goedkoop ook! Dat beviel ons Nederlanders natuurlijk erg goed. Deze Gezellige Brett was dus een geschenk uit de hemel. We hadden met hem afgesproken dat hij eerst met het deck zou beginnen, dan zouden we in ieder geval de achterdeur uitkunnen zonder een meter naar beneden te moeten springen. Zou volgens onze man een paar dagen duren, Brett en zijn maat deden er echter weken over. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het hekje van het deck is alleen een beetje wiebelig, dat wordt nog geregeld door Brett, zegt hij.... en ja, dat tijdelijke trapje van het deck de tuin in, die zit nog niet goed vast dus eigenlijk moeten we die maar niet teveel gebruiken, zei hij. Hij had namelijk als echte klusjesman niet het juiste gereedschap bij zich om het trapje vast te maken, maar dat kan de beste overkomen toch? Bij Project Deck hadden we gelukkig alleen voor het materiaal betaald, de rest van het geld zou Brett krijgen als het deck helemaal af is: dus met een stevig hek, een robuuste trap etc.

Vervolgens zou Brett aan de final grade beginnen. Elke keer kwam hij niet op de afgesproken dag, maar daar kon hij niets aan doen. Eerst regende het, daarna werd de truckload met prut niet afgeleverd, daarna had hij vakantie, een bruiloft, een familiereünie etc. Langzaamaan begon het ons te irriteren. We hadden een offerte gevraagd bij een wel-professioneel-ogend bedrijf en we hadden tegen elkaar gezegd dat als we Brett dat weekend niet in actie zouden zien in onze tuin, we met die ander in zee zouden gaan. Volgens die ander hadden we maar liefst 5 truckloads dirt nodig. Helaas voor ons begon Brett dat weekend toch nog aan de tuin. Volgens hem hadden we 3 truckloads nodig, daarna "ik regel er toch nog maar een bij", vervolgens "ik heb toch een 5e nodig". Brett had er niet aan gedacht om van tevoren uit te rekenen hoeveel hij nodig had, dit vertraagde de boel. Nu de zomer aangebroken is, is de hele wijk bezig met z'n tuin en rijden de trucks af en aan. Tsja, je moet dan wel connecties hebben om op korte termijn je prut bezorgd te krijgen en aan die connecties ontbrak het onze goede man.

Brett en maat hebben er urenlang (verspreid over 2 weken) over gedaan om de prut te regelen, te verspreiden door de tuin met een door Brett aangeschaft Bob de Bouwer-wagentje (hij was trots! Hij poetste elk prutje er secuur van af, dit kwam de snelheid van de klus overigens niet ten goede). Uiteindelijk moest hij de klus eenzaam klaren: zijn maat was tijdens een andere klus van de tweede verdieping van een huis naar beneden gevallen, had zo'n beetje alles in zijn benen gebroken wat mogelijk was en was uit de roulatie. In de tussentijd zag ik het professionele bedrijf bij ons in de wijk fluitend tuinen voorzien van dirt: dat bedrijf deed ongeveer 4 uur over een tuin van ons formaat.... als je Brett dan urenlang, wat zeg ik: dagenlang, zie klungelen met zijn hark, dan gaat die grijns van de gezellige man je op een gegeven moment wel tegenstaan.... Na dagen "buffelen" was Brett klaar, dit kwam overigens alleen door het feit dat Albert - in strijd met de waarheid - tegen hem had gezegd dat we de certificate reeds hadden aangevraagd en dat het bedrijf de volgend dag al zou komen inspecteren. Leugentje om bestwil, eindelijk zagen we de man zweten.

Het resultaat verbaasde ons niet: twee weken later kregen we het oordeel "the final grade failed". Ook bij Project Final Grade hadden we alleen voor de truckloads betaald en niet voor het werk. Pas na ontvangst van het certificaat zouden we Brett het gehele bedrag dat we hadden afgesproken betalen. Brett zou de grade wel even komen herstellen. Na een week radiostilte gaven we het op. Inmiddels hadden we de buren geadviseerd om vooral met die pro in zee te gaan en niet met Brettje. De pro was blij dat wij de buren als klant hadden aangeleverd en als dank herstelde de pro het broddelwerk van Brett gratis voor ons. Van Brett hebben we sindsdien niets meer vernomen... Op naar de volgende aanvraag voor onze certificate. Albert heeft Brett medegedeeld dat die $275 die we wederom moeten betalen, wordt afgetrokken van het geld dat hij nog van ons tegoed heeft, hij stamelde "dat is goed" en durfde verder niet veel in te brengen.
Project Tuin wordt vervolgd.