Nanine is 6!

Ons kleine grote meisje is alweer 6! Gisteravond het huis in rap tempo aangepast aan het verjaardagsfeest: naast de kerstversiering dus ook slingers en een berg balonnen. Leek wel een circus hier in huis. Ze was dolblij met haar verjaardagscadeau: een knalblauwe radio met knalroze Ipod... Zo'n groot cadeau was niet helemaal de bedoeling, maar toen we geen mooie draagbare cd-speler voor haar konden vinden (ze kwamen niet door de Cadeaucommissie: "te groot", "te grijs" "te lelijk" etc) en we uiteindelijk een gave blauwe radio zagen waren we verkocht. Detail was dat er alleen een Ipod in kon. Haar muziekfavorieten: K3, Nick&Simon, Kenny Rogers en Abba. Op haar wensenlijstje staat nog een cd van Hannah Montana. Ik moet bekennen dat ik geen idee heb hoe dat klinkt, maar feit is dat HM bij alle meiden in haar klas zwaar favoriet is, ze vinden haar echt stoer.

Voor ons dus geen Tweede Kerstdag. Wij hebben Kerst en Nine's verjaardag. Hier kunnen ze "Boxing Day" beter "Shopping Day" noemen. Vandaag is De Dag dat iedereen gaat winkelen. Was de Walmart vanaf begin december tot de Kerst nog 24 uur (Ja ja VIERENTWINTIG UUR!) per dag open, vanochtend gingen de deuren alweer om 6 uur 's ochtends open voor de koopjesjagers. Je zou denken dat iedereen na het kerstshoppen geen winkel meer kan zien en dat alle portemonnees geplunderd zijn, maar dat is kennelijk dus niet zo. Alle familiebezoeken worden hier normaliter dus in 1 dag gepropt. Op de 25e 's ochtends kerstcadeautjes uitpakken met de ene familie in Calgary en 's middags kerstdiner in Edmonton is hier niet raar.

Gisteren hadden we ons "Turkey record". Hadden we vorig jaar een kalkoen van "slechts" 4,5 kilo, dit jaar hadden we er een van 9100 gram op de kop getikt! En dat voor $36, een koopje toch? Na 5 uur in de oven was de kalkoen klaar voor ons kerstmaal. Dit jaar had ik 'm samen met Nine gemaakt. Ze moest wel even slikken toen ze door had dat het niet alleen een "turkey" genoemd wordt, maar dat het ook een echte turkey was.... Ze zat tot nu toe nog in de ontkenningsfase (zoiets als "een visstick ziet er niet uit als een vis, dus is natuurlijk ook geen echte vis he mama"). Nu hoeft het van mij overigens ook niet dat de lever en andere ingewanden netjes verpakt in de buikholte zaten, maar voor Nine was dat vooral wel even shocking. Vooral ook toen ik naast de ingewanden ook nog de nek uit de buikholte haalde (welke kalkoenboer verzint nou dat dat als extraatje mee moet?). Maar ja, that's life zeg maar. Dan voeden we onze meisjes toch iets beschermender op dan de gemiddelde Albertan denk ik. Zo gaat een collega van Albert geregeld met vrouw en kinderen (3 en 7 jaar) jagen en het is dan de oudste die begint te huilen als haar vader de moose die ze gespot hebben niet dood schiet omdat dat volgens zijn vergunning niet mag.... Hij had ons uitgenodigd om een keer mee te gaan: "gezellig" met twee gezinnen een weekendje jagen. Ik denk dat we nog iets verder gevorderd moeten zijn in het integratietraject voordat we daar "ja" op te zeggen....

En dan tot slot het weer:

Het weer is uitermate zacht. Vanmiddag was het -8C. Voor Albert het teken om met korte mouwen even relaxt de vuilnis naar de garage te brengen, het is immers "warm". Twee weken terug op zondag gaf onze thermometer nog -40C aan. Dat was wel bizar koud. In Edmonton was zelfs -46C gemeten, we bleken die de koudste stad van Noord Amerika te zijn en de een na koudste van de wereld.