Toen we besloten hadden om ons huis te koop te zetten, herinnerde ik me vaag (en dan bedoel ik heel vaag) dat er iets was met een goedkeuring van de garage of iets dergelijks. De bouwer van de garage had toentertijd (ongeveer 2,5 jaar geleden) verteld dat na de bouw, een medewerker van de City of Edmonton langs zou komen voor een zogeheten “approval”. We zouden een groene sticker aan de binnenkant van de garage krijgen als de garage was goedgekeurd.
Elke zoveel maanden bedacht ik me dat ik de City eens moest bellen, maar ach: zo'n sticker had even geen prioriteit. Toen we het huis te koop wilden zetten en op zoek waren naar makelaar, kreeg ik toch ineens de zenuwen. Ik belde de City en ik vroeg hoe het kon dat we na al die tijd nog steeds geen sticker hadden:
“Did you say 9229 Scott Lane?”
“Uh, yes I did”,
“hmmm.... let me see...... hmmmm.... I'm sorry, but can you spell that?”
“ S C O T T L A N E “
“ So that is Scott Lane?”
“Yes it is"
“You are sure?”
“Uh, yes. Of course I’m sure”
“Oh, I’m sorry, but you don’t have a permit to build the garage....”
Tsja, daar sta je dan met de spreekwoordelijke mond vol tanden. Situatie: we hebben al 2,5 jaar een garage, willen ons huis te koop zetten en de garage blijkt zonder vergunning gebouwd.
En ja: wij waren zo dom om die garagebouwer op zijn blauwe ogen te geloven toen hij zei dat hij alles zou regelen. En nee, dat hebben we niet nog even gecheckt.... Dus wij moesten nog een permit aanvragen voor de garage. Voor ongeveer $200 zou dat in orde komen. Gelukkig bleek die procedure niet zo heel ingewikkeld en die vergunning was vrij snel geregeld. Nu moet ik bekennen dat het wellicht wat soepeler ging door het feit dat de City niet wist dat de garage er al stond... dat had ik natuurlijk best eerlijk willen doorgeven, mits die vraag gesteld werd in het aanvraagformulier. Maar ja, als ze er niet naar vragen....
Inmiddels stond ons huis te koop. De vergunning voor de garage was binnen, nu was het dus zaak om die groene sticker "even" te regelen. Ik belde wederom de City om een afspraak te maken: de volgende dag zou iemand langskomen. En nee: dat kost niets, dat viel weer mee. Maar de volgende dag: geen sticker. Elke keer als ik de garage inreed keek ik of er ergens een groene sticker was geplakt, maar nee. Ik tuurde alle wanden af want ik wist ook niet hoe groot die sticker zou zijn en wellicht zag ik de sticker over het hoofd. Aan het eind van de dag dacht ik nog hoopvol dat die inspecteur iets te laat was, maar daarna kreeg ik toch de zenuwen en vroeg ik me af wat er eigenlijk zou gebeuren als de garage niet in orde was: wellicht een rode sticker of een telefoontje van de inspecteur?
De volgende werd ik gebeld: de inspecteur van de City. Oeps.... Maar gelukkig viel het nieuws voor ons mee (voor hem niet): hij was aangereden door een sneeuwschuiver en hij bood meermalen zijn excuses aan dat hij niet was gekomen.
Na een dag of 5 reed ik op een ochtend de garage in en wonder boven wonder: we hadden een groene sticker met de tekst “Acceptable”, nu vond ik die kwalificatie niet bijster positief, maar een groene sticker is een groene sticker nietwaar? Weer een horde die genomen was.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten