Het Deck (II)

Vorige week werd er 's ochtends aangebeld. Ik moet bekennen dat ik eerst even door het kijkgaatje gluurde om te zien of het wederom de mensen van de kerk waren. Nu vind ik die dames van de kerk alleraardigst maar als atheist heb ik eerlijk gezegd niet heel veel zin in weer een voorlezing uit de bijbel. Het erge is ook dat ik totaal mijn gedachten niet bij hun verhaal kan houden, ik probeer het soms wel en dan kijk ik alsof ik hun verhaal registreer maar meestal zijn mijn gedachten "niet vergeten melk te kopen" of "oja, Morris heeft een vieze luier" of iets dergelijks. Nu heb ik dat al een paar keer duidelijk gemaakt aan deze dames, tenminste, dat dacht ik. Normaal heb ik er totaal geen moeite mee om aan te geven dat ik geen interesse heb, maar met deze dames lukt dat niet, kennelijk... Ze zijn ook gewoon iets te aardig. En als ze dan aanbellen en vragen "Hi Wendy! How nice to see you! How are you doing? And how are the girls and little Morris?", dan is dat toch lastig. Nu weet ik wel dat ze de details echt niet van elk huishouden onthouden hoor, ik zie ze heus wel fanatiek in hun memoboekjes schrijven als ze weer de auto instappen: memo -gaat verhuizen; memo - nieuw adres achterhalen; memo - echtgenoot is niet vriendelijk; memo - oudste dochter "Nina" heeft losse tand... en meer van dat.

Dit keer waren het niet de dames van de kerk, het bleken twee kerels te zijn: een kan ik het best omschrijven als een ex-drugsverslaafde Mexicaan, de ander als ruige Harley-rijder. Ik was ervan overtuigd dat deze mannen mij een beveiligingssysteem zouden proberen aan te smeren (dat zou dan ongeveer het 19e bedrijf zijn die een poging waagt in de afgelopen 3,5 jaar) dus ik deed al open met mijn "ik heb totaal geen interesse"-blik (die blik werkt bij de kerk niet, maar bij verkopers wel!). Maar nee, ze kwamen Het Deck controleren! Jawel! Die Mexicaan was kennelijk mee om te leren of iets dergelijks, hij was het type "ik stond erbij en keek er naar" en de Harley-man was kennelijk de man die de beslissingen nam. Hij zag Het Deck en zei "Die is te hoog he". Hij keek, krabte zijn baard, keek nog een keer, pakte zijn meetlint, murmelde "53cm", keek naar de berg prut die we gestort hadden, zei "I'm not sure that's allowed, it was 74cm, so you still need a permit and a railing". NEEEEEEEEH! Dus ik in mijn stelligste Engels geprobeerd om hem te overtuigen, na een paar minuten overtuigingskracht zei hij "I have to phone my boss, I will be right back".

Na een paar minuten geprobeerd te hebben een gesprek te voeren met die Mexicaan (niet gelukt), kwam de Harley man weer terug: met een zuur gezicht zei hij "It's ok". Hij schreef wat op zijn tekening, ik gluurde even mee en zag dat hij met rode pen "74cm" doorstreepte en er groot "53cm" naast schreef.

YESSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSSS weer een horde genomen!
Poeh, $220 armer, maar weer een stapje dichter bij het nieuwe huis. Nu nog "Garage (III)"...